Baril levert hoogwaardige coatings voor vloeren onder allerlei omstandigheden. Hieronder vind u informatie over eisen, voorbehandelingen en mogelijkheden.

• Eisen aan de vloer

• Voorbehandeling van de vloer

• Betonnen vloeren

• Zand-cement dekvloeren

• Anhydrietvloeren

• Asfaltvloeren

• Afwerking

Eisen aan de vloer

Afwerkingen dienen te worden ingesteld op de specifieke eigenschappen van de ondergrond, echter alvorens met een afwerking te beginnen moet aan een aantal voorwaarden zijn voldaan, zoals:

Voorbehandeling van de vloer

De voorbehandeling van een vloer om tot een goede afwerking te komen kan fysisch, chemisch en mechanisch gebeuren. Afhankelijk van de vervuiling, de "stabiliteit" en de aard van de ondergrond zal voor één van de mogelijkheden of soms ook een combinatie daarvan moeten worden gekozen.

Fysisch reinigen gebeurt met oplosmiddelen/afbijtmiddelen om bijvoorbeeld verf- en lijmresten te verwijderen. Onder chemische voorbehandeling verstaan we het verwijderen van alle soorten vervuiling met neutrale, zure of alkalische reinigingsmiddelen al dan niet gecombineerd. Ook wordt daarmee bedoeld het etsen (met zuur) van de ondergrond, waardoor, als gevolg van de vergroting van het poriënvolume aan het oppervlak, een betere hechting kan worden verkregen. Met mechanisch voorbehandelen wordt bedoeld het schuren, frezen of opruwen van de ondergrond, waardoor de vervuilde of zwakke toplaag van de ondergrond wordt verwijderd. Ter beschikking staan methoden als schuren, stralen met water onder zeer hoge druk, stralen met grit (droog) of met zand(nat).

Betonnen vloeren

Voor nieuwe betonvloeren geldt, dat een eventuele cement(slem)laag aan het oppervlak moet worden verwijderd door middel van bijvoorbeeld licht (stofvrij) stralen, met behulp van een cementverwijderaar of speciale zure reinigers. Monoliet afgewerkt beton met een dichte, verharde toplaag moet, afhankelijk van het type afwerking, licht worden opgeruwd om hechting van het systeem mogelijk te maken. Voor alle oude vervuilde of aangetaste betonvloeren geldt, dat alle hiervoor genoemde voorbehandelingen kunnen worden toegepast, waarbij de methode het laagdikteverlies aan het oppervlak bepaalt. Scheuren in de vloer kunnen allerlei oorzaken hebben en moeten nader worden beoordeeld om te zien of bijvoorbeeld injecteren of het maken van dilataties of anderszins noodzakelijk is.

Zand-cement dekvloeren

Bij zand-cement dekvloeren moet, op grond van de mechanische sterkte ervan en het grotere poriënvolume, voorzichtig worden omgegaan met al te zware chemische en mechanische reinigingsmethoden. Indien niet met schuren, licht stralen of reinigen met zwak zure of alkalische reinigingsmiddelen kan worden volstaan, blijft vaak niet anders dan (plaatselijke) vervanging over. Losliggende vloerdelen moeten, als injectie niet mogelijk is, eveneens worden uitgekapt (voorzichtig!) en vervangen. 

 
Anhydrietvloeren

Een speciale plaats nemen de vloeren op basis van natuurlijk of synthetisch anhydriet in. Anhydriet lijkt zeer sterk op gips en kan als gietvloer en als mortelvloer worden aangebracht. Voordat een nieuwe vloer kan worden afgewerkt dient het oppervlak goed te worden geschuurd of (stofvrij)gestraald. Vrijwel alle anhydrietvloeren worden ergens mee afgewerkt. Bij oudere vloeren zal dan ook vaak alleen maar sprake zijn van het verwijderen van oude coatinglagen of lijmresten. De gevoeligheid voor water van de meeste typen beperkt de reiniging met waterige middelen. Ook zware mechanische methoden zijn vaak uitgesloten, ook al omdat deze vloerafwerking vaak los ("zwevend") wordt aangebracht. Schuren is vaak de beste mogelijkheid tot voorbehandeling voor afwerkingssystemen.

 
Asfaltvloeren

Er zijn verschillende soorten asfaltvloeren die in aanmerking komen voor een afwerking. Nieuwe vloeren vereisen vrijwel nooit een voorbehandeling, mits goed "afgezand". Oudere vloeren kunnen als ze poriedicht zijn (zoals bijvoorbeeld gietasfalt) worden gereinigd met waterige reinigers die geen aromatische of alifatische oplosmiddelen bevatten. Schuren of (stofvrij) stralen is eveneens goed mogelijk.

Afwerking

Bij de afwerking van vloeren dienen voor de keuze van de soort en de dikte van het systeem een aantal belangrijke criteria beoordeeld te worden, zoals:

• Hoe is de belasting op het systeem
• Welke esthetische eisen worden gesteld
• Welke stroefheid wordt gewenst
• Welke ondergrond moet worden behandeld

Chemische belastingen bepalen de keuze van het type kunststof en de minimale dikte van het systeem. Mechanische, maar ook thermische belastingen bepalen de benodigde dikte, alsmede de hardheid van het systeem in combinatie met de ondergrond.

Door de compoundeermogelijkheden van de toepasbare bindmiddelen zijn de mogelijkheden welhaast onbeperkt. Oplosmiddelhoudende, oplosmiddelarme, oplosmiddelvrije en "watergedragen" coatings, zelfvloeiende gietlagen, impregneermiddelen etc. zijn mogelijk. Ook zijn fysisch drogende producten verkrijgbaar.

Alle zowel oplosmiddelhoudend, oplosmiddelarm, oplosmiddelvrij of watergeëmulgeerd onderscheiden zich sterk van elkaar in verwerkingseisen en mogelijkheden, alsmede in chemische en mechanische eigenschappen. Eén ding hebben ze gemeen; er is bijna altijd sprake van een chemische reactie die nodig is om het uiteindelijk gevraagde product te krijgen. Meestal moet die op de bouwplaats tot stand worden gebracht. Daarom worden veel van de producten in meerdere componenten geleverd.

Vele kleuren zijn te maken in toplagen welke niet verkrijten, niet verkleuren en krasvast/slijtvast zijn. Ook is de stroefheid instelbaar door instrooien met slijtvaste mineralen en dergelijke of door opname van antislip middelen in de (dunne) toplaag.

Epoxy (EP)

Epoxybindmiddelen worden gemaakt uit epoxyharsen en amineverharders. Ze zijn in de standaarduitvoeringen vaak taaihard, goed chemisch resistent en slijtvast. De hechting aan de meeste minerale ondergronden is uitstekend. Bij buitenexpositie treedt soms verkrijting op. Bij de reactie/uithardingstijd moet rekening worden gehouden met sterke warmteontwikkeling waardoor in dikkere lagen problemen als gevolg van krimp kunnen ontstaan. Ook op andere ondergronden is de hechting vaak verbluffend, zodat deze producten als primer en als toplaag kunnen worden gebruikt. Sommige mensen zijn gevoelig voor bepaalde epoxysoorten, waardoor een hinderlijke huidirritatie kan ontstaan. Een juiste keuze van het bindmiddel en het vermijden van bepaalde reactieve verdunners en oplosmiddelen kan dit voor een groot deel voorkomen. De hygiëne bij het verwerken is daarom ook van belang.

Polyurethaan (PU)

Polyurethanen worden gemaakt uit polyolen en isocyanaten. Door de grote keuze in polyolen, harders en hulpstoffen is de verscheidenheid aan mogelijkheden veel groter dan bij epoxybindmiddelen. De hechting op diverse ondergronden is vaak uitstekend. Betonvloeren zijn uitstekend met polyurethaan af te werken. Zeer chemisch resistente maar ook niet vergelende, uiterst weer- en windbestendige, glanzende en matte coatings zijn mogelijk. Ook zijn producten met een zeer hoge slijtvastheid te maken. De reactietijden zijn via versnellers instelbaar.
Bij de verwerking komen minder overgevoeligheidsreacties voor dan bij epoxy-bindmiddelen, echter de voorschriften ten aanzien van ventilatie en hygiëne dienen ook hier strikt te worden aangehouden.

Meer weten?